Θυμάμαι ότι λόγω της πρόβλεψης καιρού για 3 ημέρες καταιγίδων, η θάλασσα δεν ήταν αστείο, ούτε ο άνεμος ήταν αστείο. Ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός μας έσωσε. Σας είπα παραπάνω ότι η θάλασσα μπροστά από το συγκρότημά μας ήταν πολύ ρηχή και έτσι εκατοντάδες μέτρα στην ενδοχώρα. Ήταν περίεργο να βλέπουμε πως σε ένα τεράστιο κομμάτι τα κύματα έσπαγαν μακριά από εμάς και δεν καταγράφαμε κανένα σοβαρό και τρομακτικό κυματισμό γύρω μας, αλλά μόλις ένα χιλιόμετρο πιο πέρα, προς το κέντρο της Λαμίας, τα κύματα ήταν πολύ ψηλά και έπεφταν πάνω στα σπίτια και τα κτίρια στην ακτή, παρασύροντας τις στέγες τους. Ολόκληρη η νέα τελευταία πλήρης ημέρα είχε παρόμοιο καιρό, και έβρεχε. Δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να πιούμε κοκτέιλ και να φάμε ξηρούς καρπούς στη βεράντα και να προγραμματίσουμε δίωρα μασάζ στο υπαίθριο στούντιο λίγα μέτρα πιο πέρα. Ανοίξαμε τις ειδήσεις και είδαμε ότι σε πολλές περιοχές γύρω από το Σαμούι, ομάδες ψαράδων δεν είχαν συμμορφωθεί με την απαγόρευση εξόδου στη θάλασσα και υπήρχαν μικρά σκάφη που είχαν καταστραφεί. Τα πετούσαν κυριολεκτικά έξω από το νερό στην ακτή. Αυτή η μέρα θα περνούσε απαρατήρητη και η μόνη μας λύπη ήταν ότι δεν μπορέσαμε να πάμε για μπάνιο όπως την προηγούμενη φορά. Το επόμενο πρωί, η πρόβλεψη ήταν για λίγη κανονικότητα και κυρίως αργά το απόγευμα, κάτι που μας βόλευε, καθώς είχαμε πτήση εσωτερικού με την Bangkok Airways από το Σαμούι στην Μπανγκόκ και στη συνέχεια με την Qatar Airways στην Ντόχα και τη Σόφια.