Μετά από τέλεια και τέλεια logistics μεταξύ ξενοδοχείων και αιτήσεων για αυτό το ταξίδι, το λεωφορείο για να μας μεταφέρει στο λιμάνι μας περίμενε έξω από τη ρεσεψιόν στις 5 π.μ., τοπική ώρα. Ήμασταν πολύ ενθουσιασμένοι και τρέμαμε από την προσμονή. Δύο ώρες αργότερα, ήμασταν στο γρήγορο πλοίο που χτυπούσε τα κύματα της θάλασσας. Μιάμιση ώρα αργότερα, βρισκόμασταν στα βάθη των νησιών Pi-Phi στο τμήμα Pi-Phi Le, το οποίο είναι μυθικά όμορφο με τους γραφικούς βράχους και τα κρυστάλλινα πράσινα νερά του. Λίγο αργότερα πατήσαμε το πόδι μας στη λευκή άμμο του κόλπου Maya Bay, όπου το συναίσθημα ήταν φοβερό και συγκλονιστικό. Αποτυπώσαμε τις αναμνήσεις μας σε αμέτρητα βίντεο και φωτογραφίες και ο επόμενος σταθμός μας ήταν το νησί Cay, όπου είχαμε την τιμή να γευματίσουμε και να κολυμπήσουμε. Επιστρέψαμε σπίτι αργά το απόγευμα και χαλαρώσαμε στο τοπικό στούντιο μασάζ. Το βράδυ, κλείσαμε άλλη μια εκδρομή στο λεγόμενο νησί Safari, όπου θα παρακολουθούσαμε μια παράσταση που παρουσίαζαν ελέφαντες και μαϊμούδες. Πριν απολαύσουμε ξανά την ατμόσφαιρα της Bangla Road το βράδυ, πήγαμε να δειπνήσουμε σε ένα από τα εστιατόρια στην παραλία Patong. Σας εφιστώ την προσοχή σε αυτό το περιστατικό γιατί θα έχετε έναν λόγο να γελάσετε ξανά μαζί μας. Οι προσπάθειές μας να βρούμε ένα άδειο εστιατόριο και μια θέση σε αυτό ήταν ανεπιτυχείς. Ωστόσο, η τύχη ήταν μαζί μας όπως πάντα και στην τελευταία δυνατή ευκαιρία μας προσφέρθηκε μια ξεχωριστή θέση... ακριβώς πάνω στην παραλία. Όλα αυτά θα ακούγονταν και θα φαίνονταν τόσο ρομαντικά αν δεν ήμασταν δύο άντρες. Οι προετοιμασίες για να μας ικανοποιήσουν όμως ήταν σε εξέλιξη. Έβαλαν λάμπες σε δύο συμμετρικά δέντρα, έστησαν ένα τραπέζι ανάμεσα τους, άναψαν ένα κερί... "Αρχίζει και μας ανησυχεί", είπαμε στον εαυτό μας, αλλά η πείνα μας είχε κυριεύσει. Τέλος πάντων, παραγγείλαμε ψητά καλαμάρια, σαλάτες και κρασί. Για να συντρίψουν εντελώς το συναίσθημα της στιγμής, πέρα από την επαγγελματική εξυπηρέτηση και τα καλούδια, μας πρόσθεσαν ειδική μουσική. "Τι να κάνουμε;", μουρμουρίσαμε και ευχηθήκαμε να ήμασταν με γυναίκες την επόμενη φορά. Στο τέλος, είχαμε ένα καλό γεύμα που απλά καλωσόρισε το ηλιοβασίλεμα... έτσι είναι η ζωή. Για να σκοτώσουμε την αδικία, θυμωμένοι αλλά χορτασμένοι, συνεχίσαμε προς την οδό Bangla για να πνίξουμε εκεί την ανάμνηση αυτού του στραβού ρομάντζου. Τα καταφέραμε και τελειώσαμε ταιριαστά. Όλοι σκόραραν... στο σωστό γκολ. Ο Θεός μας έδωσε την ευκαιρία να φτιάξουμε γρήγορα τη διάθεσή μας και να αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι είμαστε πραγματικοί άντρες. Yay!
Την επόμενη μέρα, ευχαριστημένοι από τα επιτεύγματα και τα καλά αποτελέσματα της νύχτας, αναμετρηθήκαμε με άλλη μια πρόκληση. Θα παρακολουθούσαμε την παράσταση, και μετά από αυτήν, θα κάναμε βόλτα με ελέφαντα για πρώτη φορά. Ανυπομονούσαμε να συμβεί αυτό. Επιβιβαστήκαμε στον ελέφαντα σε μια ψηλή πλατφόρμα και ο νέος μας φίλος, με την καθοδήγηση ενός ντόπιου, βγήκε περήφανα για μια 30λεπτη περιήγηση στο δάσος. Όλα ήταν πολύ διασκεδαστικά μέχρι που Αυτός, ο ελέφαντας, αποφάσισε να γρατζουνιστεί σε έναν βράχο. Δεν ξέρω αν ήταν πολυμήχανος ή αν απλά σταθήκαμε τυχεροί πάλι, αλλά φτάσαμε μια τρίχα από ελέφαντα για να μην γεμίσουμε τις τρύπες στον βράχο από την πλάτη του. Εντάξει, διαφωνήσαμε. Για άλλη μια φορά, είχαμε αιτία για μια δυνατή νύχτα στην αγκαλιά της οδού Μπάνγκλα. Νωρίτερα παρακολουθήσαμε το σόου των ελεφάντων, στο οποίο οι ποδοσφαιριστές έκαναν μασάζ στον κόσμο, τον πατούσαν κ.λπ. Για τις μαϊμούδες δεν έχουμε να πούμε τίποτα, είναι μισοί άνθρωποι, απλά δεν μιλάνε.
Τις υπόλοιπες ημέρες μέχρι το τέλος της παραμονής μας στο Πουκέτ, επιδοθήκαμε σε μασάζ, διάφορες παραλίες, γαστρονομικό τουρισμό, και υπήρχε αρκετός χρόνος για δώρα από τα πολλά αναμνηστικά που υπήρχαν για να ευχαριστήσουμε τους αγαπημένους μας. Θα τελειώσω κάπου εδώ την ιστορία της πρώτης μου επίσκεψης στη χώρα του χαμόγελου και θα προχωρήσω για να μάθω πόσο μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου μια επίσκεψη στην Ταϊλάνδη. Η κατάληξη δεν έχει έρθει ακόμα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.