Και έτσι συνέβη. Στα τέλη του 2013 αποφάσισα να κατοχυρώσω ένα εμπορικό σήμα με το όνομα Thailand-Secrets και να το κατοχυρώσω με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Αν με είχατε ρωτήσει τότε γιατί; Δεν θα μπορούσα να σας απαντήσω γιατί ούτε εγώ ήξερα την απάντηση, πείτε το εσωτερική στάση και συναίσθημα. Μετά από όλες τις ενέργειές μου, τα ταξιδιωτικά γραφεία φώναζαν ακόμη περισσότερο να συνεργαστούν μαζί μου, ακόμη και να δημιουργήσουν ένα νέο ταξιδιωτικό γραφείο, αλλά εγώ αρνιόμουν ξανά και ξανά. Δεν κρύβω αυτά τα 3 χρόνια μετά την έναρξη του έργου- αφού επένδυσα πάρα πολύ χρόνο και χρήματα για πρόσθετη προώθηση και συντήρηση, είχα ήδη κάποιες ιδέες για να επωφεληθώ από αυτό το εγχείρημα. Αλλά πονηρά, χωρίς βιασύνη, χωρίς να αφήσω το συναίσθημα να με εγκαταλείψει, με αυστηρή λογική και εξέταση κάθε βήματος. Θα υπήρχε μια διαδικασία στο κεφάλι μου για τον καταιγισμό ιδεών. Την πρώτη που μου ερχόταν στο μυαλό την υλοποιούσα γρήγορα. Το Υπουργείο Τουρισμού της Βουλγαρίας (της χώρας όπου γεννήθηκα και ζω) έγραψε ένα έγγραφο που αναγνώριζε το σχέδιό μου ως πρωτότυπο και το εξέλαβε ο Βούλγαρος πρόξενος της Ταϊλάνδης στην Μπανγκόκ ως ευκαιρία για την ανάπτυξη διμερών σχέσεων. Ένας άλλος λόγος για την υπερηφάνειά μου. Είχα αποφασίσει ότι θα έκανα για το έργο μόνο ό,τι έχτιζε την εικόνα του.