Προσγειωθήκαμε στο Πουκέτ το απόγευμα γύρω στις 3μμ τοπική ώρα, πήραμε ταξί και μετά από περίπου μία ώρα βρεθήκαμε στην είσοδο του Patong. Οι πρώτες εντυπώσεις που αποκόμισα ήταν τα εκατοντάδες μοτοποδήλατα που είχαν καταλάβει απολύτως όλη την κίνηση στους δρόμους. Δεν μπορούσα να δω πώς το λεωφορείο θα διέσχιζε το δρόμο για να στρίψει. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να βρεθούμε μπροστά στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου που είχαμε κλείσει... στα βουνά. Μέχρι εδώ όλα καλά, αλλά το διασκεδαστικό μέρος για εσάς και όχι τόσο για εμάς σε εκείνο το σημείο θα ερχόταν. Τα χαρτιά μας διεκπεραιώθηκαν και κατευθυνθήκαμε προς το δωμάτιο στο οποίο θα μέναμε για σχεδόν μια εβδομάδα. Αποδείχτηκε ότι το δωμάτιό μας περιβαλλόταν από ψηλά φυλλώματα ακαθόριστης προέλευσης, σχεδόν χωρίς πρόσβαση, έξω ότι το δωμάτιό μας περιβαλλόταν από ψηλό πράσινο άγνωστης σε εμάς προέλευσης, σχεδόν χωρίς πρόσβαση, απόλυτο σκοτάδι και έλλειψη φωτός.
Επιπλέον, αντί για 2 μονά κρεβάτια, η μόνη διαθέσιμη επιλογή στο ξενοδοχείο ήταν... μια κρεβατοκάμαρα. Φυσικά, ζητήσαμε ένα επιπλέον κρεβάτι, ήμασταν δύο άντρες άλλωστε. Έφεραν κάποιο παλιό στρωμένο κρεβάτι. Με κάποιο τρόπο αποδεχτήκαμε προσωρινά το πρόβλημα, αλλά για να το απογειώσουμε, διαπιστώσαμε ότι δεν είχαμε ηλεκτρικό ρεύμα τη νύχτα. Όλη η νύχτα μετατράπηκε σε εφιάλτη και σχεδόν άυπνη και νωρίς το επόμενο πρωί γράψαμε στο Bookings.com που ευγενικά και χωρίς περαιτέρω διαφωνίες, μας άλλαξε το ξενοδοχείο σε άλλο στην ίδια περιοχή το οποίο ήταν άνετο και σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Για να μην φαίνονται τα πράγματα ακόμα πιο δραματικά, θα παραδεχτούμε ότι η διανυκτέρευσή μας στο πρώτο ξενοδοχείο ήταν πολύ σύντομη καθώς γυρίσαμε αργά και σε σύντομο χρονικό διάστημα. Σχεδόν σε όλο το χρονικό διάστημα από το check-in μέχρι το επόμενο πρωί, είχαμε κατακτήσει τη νύχτα. Μπορείτε να μαντέψετε πού, σωστά; Ήμασταν οι πρωταγωνιστές σε ένα ασταμάτητο πάρτι στην Bangla Road. Γνωστή σε εμάς και ως Merry Street. Για όσους δεν το γνωρίζουν, θα κάνουμε μια σύντομη εισαγωγή στα παράπλευρά της. Η Bangla Road είναι ο κεντρικός δρόμος στην πιο τουριστική περιοχή του Πουκέτ, δηλαδή στην Patong. Έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και είναι απλά γεμάτη με μπαρ και εστιατόρια όπου μπορείτε να ακούσετε διάφορα είδη μουσικής και τα πάρτι συνεχίζονται μέχρι αργά. Πολλοί άντρες τουρίστες συναντούν επίσης εκεί τον μεγάλο τους έρωτα... έστω και για μια νύχτα. Η επόμενη νύχτα είναι μια άλλη, αλλά αυτά είναι απλώς λεπτομέρειες του σκηνικού. Καταλήξαμε λοιπόν με τον φίλο μου εκεί, και μετά από μερικούς γύρους στο δρόμο και κοιτάζοντας με ακατάπαυστη περιέργεια τι συμβαίνει σε κάθε σημείο, δεν μπορώ να μην επισημάνω 2 μπαρ που συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους. Το πρώτο ονομάζεται Tiger Bar, το οποίο αποτελείται από 24 πυλώνες τοποθετημένους σε σχήμα ορθογωνίου σε ένα αυτόνομο μπαρ. Το δεύτερο μέρος είναι ένα από τα πιο διάσημα στριπτιτζάδικα στον κόσμο, δηλαδή το Suzy Wong. Κουλτουριάρικα μέρη που δεν πρέπει να χάσετε. Ορμώμενοι από τα προβλήματα στο ξενοδοχείο που μέναμε, δεν μπορέσαμε να χαλαρώσουμε πλήρως μέσα στο πλήθος, αλλά υπήρχε χρόνος για να τα πούμε.
