Deze plek is voor mij een van de meest betekenisvolle en stijlvolle in heel Phuket geworden. Stel je een bar voor aan het strand, geraffineerd, netjes en schoon, strak. Je kunt zowel aan de bar als aan een tafeltje zitten, met uitzicht op zee, de lichten gedimd en het geluid van de golven hoorbaar. De bar wordt van de zee gescheiden door een brede strook strand. Er wordt voornamelijk Russisch gesproken, wat duidelijk duidt op de eigenaar. We hadden alleen een reservering voor ons tweeën bij de Thaise vrouw. We gingen in een taxi, en ze droeg een prachtige lange zwarte jurk, die haar elegante mooie lichaam en gelaatstrekken accentueerde, haar opgebonden in een paardenstaart, lichte en mysterieuze make-up, ruikend naar een lekker parfum (dat ik niet had gekocht). Ja, laten we samen lachen. We bestelden wat nootjes en nog een cocktail, waarvan we niet wisten wat de inhoud was, maar ze hadden ze mooi teruggebracht. Omdat jullie al door hadden dat ik een geluksvogel ben, bleek dat de speciale gast aan de bar de beste saxofonisten van Brazilië zouden zijn. Ongelooflijk goed voor de hele avond. Toen deze man van de zijde van Pele, Ronaldo en Neymar opdook, kriebelde onze huid. Stel je voor - een geweldige Braziliaanse saxofonist, een stijlvolle en verfijnde bar met Russisch sprekende barmannen en serveersters, een zacht zeebriesje, een volle maan, gedimde lichten... noem het romantisch, hoezo? Oké, ik geef toe dat de romantiek grotendeels kwam van het meisje met wie ik was, maar de omgeving hielp ook een handje mee. Zoals elk verhaal dat ik vertel, had ook dit verhaal zijn verwachte climax. Ja, wat ik tot nu toe heb verteld dekt dat gevoel, maar... er gebeurde nog iets anders. Zij, de knappe, mooie en subtiele Thaise vrouw vroeg me of ze met me mee wilde naar mijn thuisland Bulgarije. "Nou," zei ik. Er was geen manier waarop iets deze idylle kon bederven". Ja, ik vond haar leuk, ja, ik had een aantal positieve mentale gevoelens, ik had een geweldige tijd met haar, maar dit onderwerp brak zo'n beetje elke romantiek. We waren al op de terugweg in de taxi en ze wist dat het niet zo zou zijn. Ik was tenminste eerlijk. Ondanks dit incident bleef ze de rest van mijn avonturen in Phuket bij me.
Op een van de volgende dagen huurden we voor 24 uur een auto met rechts stuur. Het was een echte nachtmerrie voor me en toen ik erachter kwam dat ze een rijbewijs had en kon rijden, kalmeerde ik een beetje. Hoewel, laat me je vertellen, ik hou er niet van om passagier te zijn, of er nu een man of een vrouw rijdt. Ik liet mijn internationale paspoort achter als verzekering, maakte video-opnamen van de auto en fotografeerde alle schade die de voorste huurders hadden aangericht, zodat ik uiteindelijk geen burn-out zou krijgen. We haalden de auto op en vertrokken voor een dagtocht naar Phuket, een rondreis waarvan het doel was om bij elk strand en interessant monument te stoppen en foto's te maken voor het Thailand-Secrets project. Ik was erg blij dat we na de moeilijke gesprekken met het meisje over onze toekomst, bij elkaar konden blijven en konden genieten van de rest van onze tijd op het eiland. We konden in een paar uur heel Phuket bekijken en de materialen die ik wilde, waren beschikbaar. We bleven voor een late lunch op het strand van Bangtao Beach en reden toen terug naar Patong. Ze vroeg of ik de auto mee wilde nemen, zodat we die de volgende dag samen terug konden brengen. Ik had er helemaal geen rekening mee gehouden dat ik de volgende ochtend om 5 uur 's ochtends tot laat in de avond een reis naar de Similan Eilanden zou maken zonder haar. Deze gebeurtenis zorgde voor nog een vraagteken. Onmiddellijk kwamen mijn vrienden, of zoals ik ze beter kan noemen, tegenstanders, tussenbeide. Ze zeiden dat ze de auto zou terugbrengen, mijn paspoort zou afpakken en zou verdwijnen, zodat ik niet naar Bulgarije zou kunnen terugkeren. Iets wat, gezien het drama dat zich ontvouwde met mijn weigering om haar mee terug te nemen naar mijn vaderland, had kunnen uitdraaien op een slechte afloop en wraak. Ik bleef kalm en besloot dapper te zijn en niet te dramatiseren. Ik schreef ook een berichtje dat we de volgende dag zouden gaan eten, omdat we 's avonds naar huis zouden gaan en ik haar bij mij thuis zou verwachten met het paspoort. We hadden een geweldige tijd op de Similan-eilanden, uniek landschap, turquoise water, groen. De dag na de excursie werd ik laat in de middag wakker. We gingen naar het strand met vrienden, en ik had een date en diner met het meisje, weer waar dit hele verhaal begon, in het "Wine connection" restaurant. Ze moest om 19 uur komen met mijn persoonlijke documenten, die me een succesvolle reis naar Bulgarije garandeerden. We gingen om 18.30 uur zitten met een paar van mijn vrienden daar en het wedden begon - of ze zou komen met het paspoort en of ze zou weglopen en zich verstoppen. Ik was ervan overtuigd dat Ze op tijd zou zijn en om 19.00 uur zat Ze aan de tafel die we hadden gereserveerd, met de belangrijke documenten voor me. We gingen aan tafel, ik bedankte haar nogmaals voor haar eerlijkheid en ik zag verdriet en tranen in haar ogen... het naderde de tijd om richting Bulgarije te vertrekken. Ik voelde me niet goed, maar ik hield mijn kalmte. We bespraken kort het onderwerp van onze relatie en leefden ons uit op een feestje.
Plotseling brak de "X"-dag aan, in de namiddag waarvan we naar het vliegveld moesten vertrekken. Het meisje was bereid om ons met drie andere vrienden naar het vliegveld te rijden, maar voor het geval dat en in haar belang weigerde ik. Ik stemde echter toe op onze laatste ochtend en lunchtijd. Op de een of andere manier was ik eraan gewend geraakt. Maar ik nam dit hele incident als een les. Ik trok de juiste conclusies en ging dapper verder. Toen we terugkwamen bij Sofia, probeerde ze me een paar keer te sms'en, maar ik zei haar dat we ons de goede momenten moesten herinneren, maar er niet meer naar terug moesten gaan. Er was echter één herinnering aan mijn ontmoeting met haar die ik nog steeds bewaar en gebruik. Op een van die dagen gingen mijn slippers kapot en moest ik nieuwe kopen. We gingen naar de Jungseylon Mall in Patong en ik weet nog dat ze zei: "Koop dure teenslippers zodat je ze lang kunt gebruiken. Ze zullen je altijd herinneren aan onze leuke tijd". En zo gebeurde het. Ik kocht een paar "Sketchers" teenslippers voor ongeveer 60 euro, die ik vandaag de dag nog steeds draag en ze zullen een indirecte rol spelen in een van mijn volgende verhalen en bezoeken aan Thailand.