14. Hoe begon onze tweede dag in Phuket?



Toen we 's ochtends vroeg van hotel waren veranderd en een mentaal evenwicht hadden bereikt, begonnen de plannen voor de dag. Het was tijd voor het strand en om te beginnen gingen we naar het centrale strand in Patong. We bleven er 2 uur, maar waren niet bijzonder gecharmeerd omdat elke 2 minuten een plaatselijke bewoner je iets te koop aanbood en je lastigviel. We gingen ook met bijzonder veel ontzag het zeewater in en herinnerden ons de verschrikkingen van de tsunami van 2004 daar. Het viel ons meteen op dat het water zelfs 100 meter diep onder onze knieën stond, wat nog meer gemengde gevoelens en herinneringen opriep. Maar geloof me, die twijfels verdwenen na de eerste cocktail, waarvan we de ingrediënten weer niet kenden. Dat hoefden we ook niet, het belangrijkste is dat de stemming er weer helemaal in zat. We aten op het strand en vervolgden met een tochtje op de lokale variant van de Tuk-Tuk, die geen driewieler meer was maar een minibusje met 10 zitplaatsen erin. We maakten een rondrit door Phuket en de plaatselijke stranden, die elk op hun eigen manier fascinerend bleken te zijn. We zijn ook bij Big Buddha geweest en de dag beloofde veel goeds. In de namiddag hadden we een reeks massages die me, zelfs op het moment dat ik dit schrijf, gelukzalig laten ontspannen achter het toetsenbord. Het was tijd voor een nieuwe reeks exploten op Bangla Road, maar ook om de eerste speedboottocht naar een eiland van onze keuze te plannen. Ik geef je meteen een tip van onschatbare waarde. Boek je dagtochten aan het einde van de dag, wanneer de tourbureaus tot 50% korting geven om hun capaciteit te vullen. We kozen dus voor een package deal met een bezoek aan de eilanden Phi Phi, Maya Bay en Cay. Na nog een stormachtige nacht in het hart van Patong, waarvan we de ontknoping zullen bewaren, zaten we in onze kamer en amper 2 uur later moesten we opstaan voor onze eerste inter-eiland excursie. We kunnen niet voorbijgaan aan het feit dat het onderwerp van een aardbeving gevolgd door een tsunami opnieuw in ons hoofd opkwam. We gingen de open en onbekende zee op. Om onze angst te versterken, herinnerde een van de televisiezenders, die precies op dat moment van onze anticipatie, aan een andere tsunami in Japan die een hoog gebouw onder water zette, op wiens antenne een ooggetuige het filmde en tot leven bracht. Ja, inderdaad grappig, nu dat is erg grappig en we delen helemaal je emotie op het moment van lezen.


Chapters